---

Kadra
terapeutyczna

 Metoda chelatacji

I. Co to jest chelatacja?

Chelatacja, to rewelacyjna metoda

1. leczenia skutków miażdżycy,
2. usuwania z organizmu nadmiaru metali ciężkich, także w objawowych zatruciach tymi metalami (metoda z wyboru),
3. eliminacji wolnych rodników.

Terapia chelatowa likwiduje, więc skutki wcześniejszego, złego trybu życia, niewłaściwego odżywiania i zanieczyszczeń zawartych w wodzie, powietrzu i żywności. Skala tych zanieczyszczeń w postaci konserwantów, barwników, wzmacniaczy smaków, substancji słodzących, pozostałości nawozów sztucznych, pestycydów, spalin samochodowych, pyłów przemysłowych i wielu innych, jest znacznie większa, niż jesteśmy sobie w stanie wyobrazić. Zawarte w nich toksyczne związki chemiczne i metale ciężkie, wywołują wiele zmian w organizmie, których efekty możemy obserwować w postaci ciężkich zmian chorobowych, ujawniających się zwykle po wielu, wielu latach.

Istotą efektywnej medycyny, jest nie tylko usuwanie skutków, ale przede wszystkim likwidacja przyczyn choroby.

Nieodłącznym, więc elementem terapii, jest indywidualne ustalenie wskazań dietetycznych, włączenie lub eliminacja niektórych pokarmów i produktów, zmiana trybu życia i wiele innych zaleceń. Dopiero takie kompleksowe działanie może stanowić szansę na powrót do zdrowia.

Określanie przez wielu działań w tym względzie pojęciem REWITALIZACJ, ma więc w sobie wiele racji, ponieważ spełnia kryteria efektywnej medycyny.

Nazwa zabiegu - chelatacja, lub terapia chelatowa - pochodzi od rodzaju związku chemicznego, jakim jest EDTA, lek podawany dożylnie w kroplówce podczas terapii. EDTA jest chelatonem i tworzy z kationami metali i niemetali trwałe wiązanie, które nazywane jest czasem wiązaniem chelatowym. Pomijając zawiłości chemii, wiązanie to polega na zakleszczeniu jonu dwu-, lub trójwartościowego i utworzeniu z nim trwałego kompleksu, rozpuszczalnego w rozpuszczalnikach organicznych, także w osoczu krwi i wydaleniu go przez nerki.

EDTA (etyleno-diamino-tetra-acetic) - to kwas etylenodwuaminoczteroctowy, nazwa handlowa to kwas wersenowy. Jest to krystaliczna substancja stosowana w kompleksometrii (miareczkowanie w analizie chemicznej), jako odczynnik pod nazwą komplekson chelatowy II. Dwusodowa sól kwasu wersenowego (Na2H2Y), to komplekson III, ma największe znaczenie ze wszystkich kompleksonów. W porównaniu z kompleksonem II odznacza się on większa rozpuszczalnością w wodzie.

W terapii chelatowej stosujemy właśnie dwusodową sól kwasu wersenowego.

Poniżej podaję kationy wiązane przez wersenian dwusodowy.

Związek chemiczny	Wzór sumaryczny	Kationy reagujące
Wersenian dwusodowy	C10H18O10N2Na2	Na, Li, Ag, Mg, Ca, Sr, Ba, Mn, Fe, Co, Ni, Cu, Zn, Cd, Hg, Pb, V, Al, Y, La, Ce, Pr, Nd, Sm, Eu, Gd, Tb, Dy, Ho, Er, Tm, Yb, Lu, Sc, Ga, In, Th

Źródła naukowe:

Sodium Calcium Edetate, Sól wapniowo-dwusodowa kwasu etylenodiamino-N,N,N,N-tetraoctowego. Związek chelatowy tworzący z niektórymi metalami i związkami organicznymi kompleksowe trwałe połączenia rozpuszczalne w wodzie. Jon wapnia jest zastępowany przez jony metali ciężkich i cały kompleks w stanie niezmienionym jest szybko wydalany z moczem. Stosowany w ostrych i przewlekłych zatruciach Pb, Fe, Cu, Co, Cr, Mn, Ni, Ag, Tr, Pu i Zn. (J. K. Podlewski, A. Chwalibogowska -Podlewska, Leki Współczesnej Terapii, PZWL Warszawa, 1985, str. 551).

chelat - kompleksowy związek chemiczny, złożony z jednego rdzenia, którym najczęściej jest atom metalu, i skoordynowanych przez ten atom jonów lub grup atomów ułożonych w ściśle określonym porządku geometrycznym wokół znajdującego się w środku atomu centralnego. Chelatem jest np. chlorofil, hemoglobina.(Polska Akademia Nauk, Polski Słownik Medyczny - PZWL, 1981 r. str. 134).

chelaton - komplekson - Calcium-EDTA, wersenian dwusodowo-wapniowy, środek leczniczy tworzący kompleksowe połączenia z metalami ciężkimi. Stosowany w zatruciach ołowiem, chromem, wanadem. Podaje się dożylnie we wlewie kroplowym nie przekraczając 20 mg/kg.cc jako 3% roztwór w soli fizjologicznej lub 5% glukozie. (źróło jw.), (op.cit.)

II. Historia chelatacji

Początki chelatacji sięgają roku 1893 i wiążą się z nazwiskiem Alfreda Wernera, francusko-szwajcarskiego chemika, który w 1913 roku otrzymał nagrodę Nobla za opracowanie teorii dotyczącej wiązania metali przez cząsteczki organiczne. Stała się ona podstawą współczesnego wyjaśnienia metody chelatacji.

1. EDTA po raz pierwszy zsyntetyzowany w 1931 w Niemczech, opatentowany na początku lat 40-tych. Po 25 latach skończyła się ochrona patentowa i od tej pory każda firma może go produkować. Wytwórnie leków nie mają finansowej motywacji, by zachęcać lekarzy do stosowania EDTA, a tego typu reklama decyduje w głównej mierze, jakie leki przepisuje wielu lekarzy. W rzeczywistości dokształcanie lekarzy polega na takiej właśnie reklamie, poprzez zjazdy tematyczne i wydawnictwa. Dlatego też większość lekarzy w ogóle nie wie o istnieniu chelatacji.
2. Metodę chelatacja z użyciem EDTA zastosowano po raz pierwszy w 1940 roku w stosunku do pracowników fabryki baterii w USA, zatrutych ołowiem używanym do ich produkcji.
3. W 1951 roku stosowano ją w stosunku do marynarzy amerykańskiej marynarki wojennej, którzy ulegli zatruciu oparami farb zawierających ołów podczas malowania okrętów i budynków rządowych.
4. W połowie lat 50-tych, metoda chelatacja EDTA była już uznaną metodą leczenia zatruć ołowiem i do dziś jest metodą z wyboru w zatruciach także rtęcią, aluminium i kadmem.
5. Od 1952 roku, opierając się na dobrych doświadczeniach, jeśli chodzi o ustępowanie zmian w tętnicach osób chelatowanych z powodu zatrucia ołowiem, zaczęto stosować tę metodę w celu zwalczania chorób układu sercowo-naczyniowego z dużym powodzeniem.
6. Chelatacja jest do dziś stosowaną metodą usuwania nagromadzonych złogów wapniowych w organizmie np. w chorobie zwanej kalcynozą dystroficzną, także w weterynarii w leczeniu wapniowego zwyrodnienia rogówki.
7. EDTA jest składnikiem wielu leków, kropli do oczu, kremów, leków przeciwtrądzikowych i wielu innych, a w stomatologii do udrażniania kanałów zębowych.

III. Procesy naprawcze indukowane chelatacją

Zabiegi chelatacji wywołują w organizmie osoby leczonej następujące procesy naprawcze:

1. Nieoperacyjne usuwanie złogów cholesterolowo-tłuszczowych z tętnic.

Podawany w dożylnej kroplówce lek - wersenian dwusodowy (EDTA) - powoli rozpuszcza blaszki miażdżycowe, prowadząc do poszerzenia światła tętnic, co w efekcie daje zwiększenie przepływu krwi i co za tym idzie - lepsze ukrwienie i dotlenienie narządów. Warunkiem skuteczności leku jest drożność tętnicy, nawet gdyby zwężenie było duże, dochodzące do 90%. Efektem jest spektakularnie odczuwane działanie leku przez pacjenta, ponieważ poprawa stanu zdrowia związana z poprawą wydolności układu krążenia, w postaci ustąpienia bólów zamostkowych, wydłużenia przebytego dystansu bez bólu podudzi, wejścia na wyższe piętro bez zmęczenia, nie jest możliwa po zastosowaniu innych leków. Konwencjonalną metodą leczenia dużych zwężeń lub niedrożności tętnic, jest zabieg operacyjny typu by-pass, polegający na wszczepieniu do tętnicy żylnego pomostu, omijającego zwężenie. Są to operacje poważne, obciążające, choć w wielu wypadkach ratujące życie, szczególnie w przypadku tętnic wieńcowych.

Wczesne zastosowanie EDTA pozwala uniknąć ciężkiej operacji i długiej rekonwalescencji.

Mechanizm działania stosowanego leku polega, najprawdopodobniej, na odszczepianiu ze złogów cząsteczki wapnia (Ca++). Lipoproteiny tworzące te złogi, pozbawione jonów wapnia stają się rozpuszczalne, przechodzą do krwi i ulegają dalszym przemianom. Dlatego też, bezpośrednim skutkiem chelatacji, może być przejściowy wzrost stężenia cholesterolu we krwi. Wzrost ten utrzymuje się jeszcze ok. 2 miesiące po zakończeniu kuracji. Jednakże u wielu pacjentów znaczny spadek poziomu cholesterolu obserwuje się w trakcie trwania terapii, po 15-20 kroplówce i utrzymuje się długo po jej zakończeniu. Przypuszcza się, że zapoczątkowany działaniem EDTA proces rozpadu złogów przebiega dalej, jeszcze przez jakiś czas. Jeżeli zalecenia dietetyczne są przestrzegane, to taki stan jest trwały.

"Rozpuszczanie" złogów to odszczepianie cząsteczkowe, nie ma, więc możliwości, aby jakikolwiek złóg został "podmyty" przez wersenian, oderwał się od ścianki naczynia i zaczopował inną tętnicę powodując zator. Działanie wersenianu jest powolne, ale dotyczy "czyszczenia" tętnic w całym organizmie.

2. Usuwanie jonów metali z organizmu.

Działanie podanego dożylnie EDTA polega na związaniu jonów metali ciężkich, utworzenia z nimi rozpuszczalnych kompleksów i wydalenia przez nerki, z moczem. Metale, w tym także metale ciężkie, w niewielkich ilościach konieczne są do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. W większych ilościach są dla nas toksyczne, a nasilający się ich nadmiar w naszym otoczeniu, wielokrotnie wywołuje ciężkie schorzenia, w krótszym lub dłuższym okresie czasu. Metale ciężkie mają to do siebie, że wchłaniają się do organizmu bardzo szybko, kumulują się, w sposób trwały wiążą się z komórkami naszego organizmu, wywołując nieodwracalne zmiany. Objawy chorobowe mogą ujawnić się nawet po kilkudziesięciu latach od momentu zmagazynowania. Eliminacja ich jest już procesem bardzo powolnym. Czas przebywania w tkankach miękkich wynosi około 30 dni, a w kościach dorosłego człowieka 40-90 lat. Prowadzone w latach 60 badania zawartości ołowiu w organizmie ludzi zamieszkujących okolice ruchliwych dróg, wykazały kilkunastokrotne przekroczenie dopuszczalnych norm. Po przesiedleniu się tych osób w rejon z dala od dróg, jeszcze po 25 latach poziom ołowiu wielokrotnie przekraczał normę.

Ołów, rtęć i kadm przenikając do krwi płodu uszkadzają tkankę mózgową, będąc przyczyną wad rozwojowych, niedorozwoju lub autyzmu. U dorosłych przyczyniają się do rozwoju chorób układu krążenia, nowotworów, marskości nerek, wątroby i wielu innych.

Źródłem rtęci zanieczyszczającej środowisko jest spalanie produktów ropy naftowej i węgla (np. w sąsiedztwie elektrowni węglowej może opadać rocznie 400g Hg/ha). Dodatkowe wprowadzanie rtęci do gleby może być spowodowane stosowaniem fungicydów (zwłaszcza zapraw nasiennych). Rtęć jest stałym składnikiem ścieków komunalnych, których stosowanie do nawożenia gleb stanowi duże zagrożenie wbudowania rtęci do produktów odżywczych. Przez wiele lat systematycznie zatruwali nas stomatolodzy, stosując jako wypełnienia leczonych zębów amalgamat rtęci. 5 września 2002 roku Senat USA zatwierdził jednogłośnie federalną ustawę zabraniającą sprzedaży rtęciowych termometrów lekarskich na terenie USA oraz upoważnił Agencję Ochrony Środowiska (EPA) do rozpoczęcia akcji wycofywania używanych obecnie termometrów lekarskich. W ramach tej akcji każdy posiadacz termometru rtęciowego może go bezpłatnie wymienić na termometr elektroniczny. A u nas???

Glin (aluminium), choć nie jest metalem ciężkim, także jest eliminowany przez EDTA.
Glin - ten najbardziej rozpowszechniony metal w przyrodzie - jest podejrzewany o poważny udział w powstawaniu choroby Alzheimera. Metale, powszechnie uznawane za pożyteczne, takie jak żelazo, miedź, cynk czy magnez, w nadmiarze także są szkodliwe. Podobnie nadmiar wapnia jest niekorzystny dla organizmu.

3. Eliminacja wolnych rodników.

Wolny rodnik, to atom lub cząsteczka, które utraciły z orbity jeden elektron. Taki atom, z niesparowanym elektronem, ma ładunek ujemny i dąży do uzupełnienia brakującego elektronu. Atakuje, więc napotkane atomy lub cząsteczki i wyrywa im brakujący elektron. W wyniku takiej akcji, ograbiony atom sam staje się kolejnym, wolnym rodnikiem, którego duża aktywność chemiczna powoduje utlenienie każdego związku chemicznego, którego pozbawi elektronu.

W naszym organizmie wolne rodniki atakują głównie związki posiadające w cząsteczce wiązania podwójne takie jak białka, nienasycone kwasy tłuszczowe wchodzące w skład błon komórkowych, DNA, lipidy, w tym cholesterol, znajdujące się w mózgu, tkance nerwowej, we krwi. W wyniku upośledzenia mechanizmów obronnych komórki lub nasilenia procesów powstawania wolnych rodników - np. wysiłek, skażenia itp. - dochodzi do jej uszkodzenia. Wolne rodniki i ich pochodne zmieniają strukturę DNA, kwasów tłuszczowych i białek - w tym kolagenu - prowadząc do powstawania chorób nowotworowych, poważnych zaburzeń w układzie krążenia, cukrzycy, zmian starczych w skórze i wielu innych. Uważa się, że wolne rodniki są odpowiedzialne za powstawanie ponad 50 chorób u człowieka.

Eliminacja wolnych rodników za pomocą kroplówek z EDTA polega na usuwaniu z organizmu metali ciężkich i nadmiaru metali pożytecznych, jakimi są żelazo i miedź, gdyż w stanie wolnych jonów, niezwiązanych z białkami, są silnie rodnikotwórcze.

IV. W jakich schorzeniach chelatacja jest skuteczna

1. Zatrucia metalami ciężkimi.
2. Stany przedzawałowe i po zawale mięśnia sercowego, po angioplastyce i stentowaniu, a także osoby po arteriografii zakwalifikowane do by-passów.
3. Choroba wieńcowa.
4. Nadciśnienie tętnicze.
5. Cukrzyca.
6. Miażdżyca tętnic kończyn dolnych.
7. Miażdżyca tętnic szyjnych.
8. Choroba zwyrodnieniowa stawów.
9. Bóle i zawroty głowy, szumy uszne.
10. Choroba Alzheimera i Parkinsona.
11. Stany osłabienia, wyczerpania, związane z przepracowaniem.
12. Wspomagająco w zwalczaniu infekcji bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, a także w stanach wymagających zwiększenia odporności.
13. Profilaktycznie - w celu
    1. wyrównania gospodarki cholesterolowo-tłuszczowej,
    2. wygładzenia zmarszczek skóry twarzy,
    3. poprawy funkcji seksualnych,
    4. likwidacji nadwagi i nadmiaru tkanki tłuszczowej,
    5. wzmocnienia odporności ogólnej,
    6. podniesienia witalności fizycznej i intelektualnej

V. Sposób przeprowadzania kuracji

Warunkiem wstępnym jest zgłoszenie się na lekarską konsultację kwalifikującą do terapii. Należ zabrać ze sobą karty informacyjne z leczenia szpitalnego i wyniki badań dodatkowych. Po analizie dotychczasowego przebiegu choroby ustalamy ilość kroplówek, które pacjent powinien przyjąć. Ustalamy jednocześnie zalecenia dietetyczne, których pacjent powinien przestrzegać. Otrzymuje na ten temat specjalnie przygotowane materiały z pisemnymi wytycznymi.

Standardowy cykl terapeutyczny obejmuje przyjęcie przez pacjenta 10-40 kroplówek. Pierwsze 10 kroplówek podajemy trzy razy w tygodniu, drugą dziesiątkę dwa razy w tygodniu, a trzecią dziesiątkę raz w tygodniu. Trwa to około 4,5 miesiąca. Czwartą dziesiątkę pacjent przyjmuje raz lub dwa razy w miesiącu. Cały okres terapeutyczny trwa około roku.

Możliwe są odstępstwa od tego cyklu, w zakresie ilości i częstotliwości przyjmowanych kroplówek, ustalane indywidualnie w zależności od rodzaju schorzenia, stopnia zaawansowania, jego ciężkości i możliwości finansowych.

Kroplówki podawane są w warunkach komfortowego gabinetu (przynajmniej u nas), w pozycji siedzącej, w wygodnych, rozkładanych fotelach. Jeden zabieg trwa około 2-3 godziny, po którym pacjent samodzielnie może wrócić do domu.

Tempo wlewu to jedna kropla, co 2-3 sekundy.

Wyniki badań dodatkowych

Wykaz wyników badań jakie powinien mieć pacjent zgłaszający się na konsultację przed zabiegami chelatacji

morfologia, OB transaminazy lipidogram - także trójglicerydy mocznik i kreatynina poziom glukozy białko CRP jonogram

poziom Fe, Mg, Ca poziom fibrynogenu D - dimery Ekg USG tętnic (Doppler tętnic kończyn dolnych lub tętnic szyjnych) karty informacyjne z pobytów szpitalnych inne wyniki badań będące w posiadaniu pacjenta

VI. Objawy uboczne i niepożądane

Prawidłowo przeprowadzony zabieg nie powoduje żadnych objawów ubocznych. Warunkiem jest właściwe wkłucie do żyły, ponieważ przy nieudanym wkłuciu, podanie leku poza żyłę jest bardzo bolesne i może prowadzić do okolicznej martwicy. Dzięki wyjątkowej sprawności pielęgniarek przypadki takie u nas nie zdarzyły się. Objawem niepożądanym, bywa czasem, pobolewanie lub lekkie kłucie, w trakcie podawania kroplówki, w okolicy stawu łokciowego, ramienia lub barku. Jest to przejściowe i dotyczy zwykle pierwszych dwóch zabiegów. Kroplówki nie powodują najmniejszych dysfunkcji psychofizycznych pacjentów i po skończonym zabiegu samodzielnie wracają do domu.

VII. Jak podjąć terapię

Sposób jest bardzo prosty - zadzwonić i umówić się na konsultację wstępną z lekarzem prowadzącym,

VIII. Kompleksowa rewitalizacja

Termin "rewitalizacja" oznacza powtórne przywrócenie do życia, lub też przydanie życia czemuś albo komuś, komu witalności brakuje. W odniesieniu do terapii chelatowej, powrót do zdrowia następuje w wyniku podawania samych kroplówek, lecz dopiero po zastosowaniu pozostałych elementów, skutek jest trwały. I to jest istota rewitalizacji. Tymi pozostałymi elementami są:

• właściwa dieta, w odniesieniu do poszczególnych schorzeń i stopnia ich nasilenia
• unikanie nieodpowiedniej żywności
• modyfikacja trybu życia i ogółu zachowań zdrowotnych
• suplementacja (uzupełnianie) brakujących witamin, mikroelementów itp.

Zastosowanie się do wskazówek ze wszystkich powyżej wymienionych dziedzin, podczas terapii chelatowej, daje szansę na powrót do zdrowia, lub przynajmniej nie nasili istniejącej patologii.

IX. Program amerykańskiego Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH) - TACT, w sprawie badań nad chelatacją

Program amerykańskiego Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH) -TACT, w sprawie badań nad chelatacją. Badania Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH) nad chelatacją EDTA w leczeniu choroby wieńcowej.
Artykuł zamieszczony na stronie www.nccam.nih.gov/news
Tłumaczenie: Michał Dubieniecki.

Wstęp

Narodowe Centrum Medycyny Alternatywnej (NCCAM) i Narodowy Instytut Serca, Płuc i Krwi (NHLBI) - oba należą do Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH) - rozpoczęły prace nad badaniami dotyczącymi chelatacji (TACT). TACT jest pierwszym badaniem o tak szerokim zakresie, które ma zdecydować o tym, czy terapia chelatacją EDTA jest bezpieczna i skuteczna w leczeniu osób z chorobą wieńcową. Poniższe pytania zawierają dodatkowe informacje o chorobie wieńcowej, chelatacji EDTA i prowadzonych badaniach.

1. Czym jest choroba wieńcowa?

Choroba wieńcowa (CAD) jest najczęstszą z chorób serca. Polega na tym, że w naczyniach dostarczających do serca krew z tlenem zaczyna gromadzić się tłusta substancja, określana mianem blaszek miażdżycowych. W miarę ich gromadzenia tętnice zwężają się, co powoduje, że do serca trafia mniejsza ilość tlenu i składników odżywczych. Taki stan może prowadzić do poważnych problemów, takich jak bóle spowodowane niedotlenieniem mięśnia sercowego oraz zawału. W przypadku zawału, ilość tlenu dostarczana do serca jest tak niska, że część mięśnia sercowego zamiera. Jeśli odpowiednio duża część serca zostaje dotknięta, może ono przestać tłoczyć wystarczającą dla organizmu ilość krwi, skutkując śmiercią lub stałym uszkodzeniem mięśnia sercowego.

Ok. 7 milionów Amerykanów cierpi na chorobę wieńcową. Jest to najczęstsza przyczyna zgonów zarówno wśród kobiet jak i mężczyzn; ponad 500,000 Amerykanów rocznie umiera wskutek związanego z nią zawału serca.

Jest kilka czynników mogących zwiększać ryzyko rozwoju CAD:

• Wysokie ciśnienie krwi
• Wysoki poziom cholesterolu
• Palenie
• Otyłość
• Brak wysiłku fizycznego
• Cukrzyca
• Uwarunkowania genetyczne
• Płeć
• Wiek

Osoba cierpiąca na chorobę wieńcową może wykazywać pewne jej symptomy, lub też nie. Do takich symptomów można zaliczyć bóle w klatce piersiowej, duszności, zawroty głowy, zimne poty (cold sweats - tł. dosłowne), czy mdłości.

2. Jak diagnozuje się i leczy chorobę wieńcową?

Ze względu na to, że przebieg choroby oraz jej symptomy są bardzo zróżnicowane, sposoby jej diagnozowania i leczenia są różne. CAD jest często diagnozowana poprzez serię badań, takich jak badania krwi wykazujące, czy do krwioobiegu przedostało się białko z uszkodzonych naczyń krwionośnych serca, elektrokardiogram (EKG), sprawdzający aktywność elektryczną serca, testy wysiłkowe mające określić pracę serca podczas wzmożonego wysiłku, oraz angiografia - badanie przepływu krwi. Leczenie CAD zależy od czynników takich, jak wiek pacjenta, stan serca oraz ogólny stan zdrowia. Często, leczenie rozpoczyna się zanalizowaniem prowadzonego przez pacjenta trybu życia i jego ewentualne zmiany- rzucenie palenia u osób uzależnionych, diety odchudzające, oraz stosowanie zaleconego programu ćwiczeń fizycznych. Można także przepisywać lekarstwa takie jak aspiryna, aby zapobiec kolejnym atakom serca, leki spowalniające pracę serca, lub leki obniżające poziom cholesterolu we krwi oraz obniżające ciśnienie. W wypadku, gdy te sposoby nie przynoszą skutku, pacjent może zostać poddany zabiegowi angioplastyki z implantacją stentu (baloon angioplasty), polegającemu na wprowadzeniu do tętnicy cienkiej rurki, w której umieszczony zostaje implant mający rozpychać ścianki tętnicy, jak balon (stąd też nazwa baloon). Stosowany jest także chirurgiczny zabieg założenia obejścia (by-pass - tł. dosłowne - polska nazwa nie jest raczej używana - przyp. tł.). Jest on stosowany w przypadku poważnej niedrożności tętnic i polega na wszczepieniu żyły pobranej z innej części ciała(najczęściej z podudzia)tak, aby krew płynęła omijając niedrożny odcinek tętnicy.

3.Czym jest terapia chelatacji?

Chelatacja jest procesem chemicznym, w którym używana jest substancja wiążąca ze sobą cząsteczki, takie jak metale, czy minerały w taki sposób, aby mogły zostać usunięte z organizmu. W medycynie zostało naukowo dowiedzione, że chelatacja pozwala na usunięcie z organizmu człowieka toksycznych metali, bądź nadmiaru danego metalu (podkreślenie własne). Na przykład osoba zatruta ołowiem, może zostać poddana zabiegowi chelatacji w celu usunięcia nadmiaru ołowiu, zanim wywoła on jakiekolwiek szkody. W przypadku chelatacji EDTA, substancją wiążącą i usuwającą metale i minerały jest EDTA¹, syntetyczny, wytworzony przez człowieka aminokwas, podawany dożylnie. EDTA został użyty po raz pierwszy w 1940 roku w leczeniu zatruć metalami ciężkimi. Chelatacja EDTA usuwa z organizmu ciężkie metale i minerały, takie jak : ołów, żelazo, miedź i wapń i jest popierana przez FDA jako środek do leczenia zatruć ołowiem oraz innymi metalami ciężkimi. Pomimo, że nie jest ona pochwalana przez FDA w leczeniu choroby wieńcowej (CAD), niektórzy lekarze i zwolennicy medycyny alternatywnej używają jej w tym celu.

4. Czy terapia EDTA może mieć skutki uboczne?

Podczas stosowania terapii EDTA zgodnie z zaleceniami FDA w leczeniu zatruć metalami ciężkimi, ryzyko wystąpienia skutków ubocznych jest niskie. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest pieczenie w miejscu, w którym EDTA podawana była do krwi. Do rzadko spotykanych dolegliwości należą gorączka, nagły spadek ciśnienia krwi, hypocalcemia (nienaturalnie niski poziom wapnia we krwi, bóle głowy, nudności, wymioty oraz spadek ilości komórek krwi). Doniesiono także o odnoszonych przez pacjentów urazach nerek, jednak ich występowanie było sporadyczne. Inne poważne skutki uboczne mogą wystąpić, gdy EDTA podawana jest przez niewykwalifikowanego lekarza.

5. W jaki sposób chelatacja może oczyścić zablokowane tętnice?

Istnieje na ten temat kilka teorii, pochodzących od osób polecających terapię EDTA. Jedna z nich sugeruje, iż EDTA może być skuteczna, ponieważ usuwa wapń z blaszek miażdżycowych, blokujących tętnicę, powodując ich rozpad. Inna z kolei mówi o tym, że EDTA stymuluje wydzielanie hormonu powodującego usuwanie wapnia z blaszek miażdżycowych i obniżającego poziom cholesterolu. Trzecia teoria zakłada, że EDTA redukuje szkodliwe oddziaływanie jonów tlenu na ścianki naczyń krwionośnych. Redukcja ich działania może przyczynić się do zmniejszenia stanów zapalnych tętnic oraz poprawić funkcjonowanie układu krwionośnego. Żadna z tych teorii nie została jednak potwierdzona przez badania naukowe.

6. Czy istnieje dowód na to, że chelatacja jest skuteczna w przypadku choroby wieńcowej?

Na dzień dzisiejszy brakuje jakichkolwiek wyników badań nad bezpieczeństwem i skutecznością chelatacji EDTA w leczeniu choroby wieńcowej. Większość dokumentów na temat stosowania tej terapii to pojedyncze raporty i opisy przypadków. Niektórzy pacjenci, którzy poddali się chelatacji, oraz lekarze, którzy ją zalecili, zauważyli lekką poprawę stanu zdrowia pacjentów. Dodatkowo, opublikowano ok. 12 raportów z badań, a także przeprowadzono 5 niezależnych badań klinicznych nad stosowaniem chelatacji EDTA w leczeniu choroby wieńcowej. Pomimo, że każdy z raportów donosił o redukcji niedokrwienia mięśnia sercowego, były to tylko kliniczne, nieusystematyzowane obserwacje, co jest częstym zjawiskiem przy tak małej liczbie badanych. Z 5 badań klinicznych, w których pacjenci losowo otrzymywali terapię chelatacji, bądź placebo (nieaktywny roztwór) - najbardziej rygorystyczna metoda na wprowadzanie nowej metody leczenia - 3 miały tak małą liczbę uczestników, że zauważono tylko minimalne postępy. Badania potrzebują dużej liczby pacjentów, aby odnotować więcej zalet leczenia. Czwarte badanie nigdy nie zostało opublikowane w całości stąd, więc brak jest adekwatnych wyników. Piąte badanie doniosło, że terapia EDTA pozwala na polepszenie kondycji fizycznej; wzięło w nim jednak udział zaledwie 10 osób.

7. Jak często używana jest terapia chelatacji?

Amerykańska organizacja o nazwie ACAM (American College for Advancement Medicine) - stowarzyszenie profesjonalistów popierających używanie terapii chelatacji- oszacowało, że na terenie USA w roku 1997 odbyło się ponad 800,000 zabiegów.

8. Dlaczego NCCAM i NHLBI zdecydowały się na prowadzenie badań nad terapią?

Choroba wieńcowa jest najczęstszą przyczyną zgonów wśród mężczyzn i kobiet żyjących w USA. Pomimo istnienia efektywnych standardowych terapii, takich jak zmiana trybu życia, środki farmaceutyczne czy zabiegi chirurgiczne, niektórzy cierpiący na CAD rozważają poddanie się terapii EDTA. Z tego powodu, NCCAM i NHBLI uznało za konieczne przeprowadzenie szeroko zakrojonych badań mających na celu wykazanie, czy chelatacja jest efektywną i bezpieczną alternatywą leczenia choroby wieńcowej. Jednakże niektóre organizacje są zdania, że takie badania nie powinny być przeprowadzane, ponieważ brakuje czysto naukowych dowodów potwierdzających skuteczność terapii EDTA.

9. W jaki sposób NIH przeprowadzi badania?

Do badań zostanie rekrutowanych 2372 uczestników w wieku od 50 lat wzwyż, po przebytym zawale, aby sprawdzić czy chelatacja EDTA i/albo terapia witaminowa jest efektywna w leczeniu CAD. Te badania, których całkowity koszt szacuje się na ok. 30mln dolarów, są ok. 20 razy większe od jakichkolwiek wcześniejszych badań nad chelatacją. Zostały zaplanowane tak, żeby pozwoliły na wykrycie mniejszych lub większych zalet terapii, oraz ustalenie ewentualnych problemów z nią związanych. Terapia EDTA często zawiera w sobie podawanie pacjentom dużych dawek uzupełniających witamin oraz minerałów. Tak, więc możliwe jest, że efekty terapii mogą być z nimi związane. Aby sprawdzić, czy działanie chelatacji jest zależne od podawanych witamin i minerałow, bądź od samego roztworu EDTA, naukowcy przydzielą losowo pacjentów, najpierw do otrzymania roztworu EDTA, bądź roztworu placebo. Później, gdy uczestnicy będą już podzieleni na dwie grupy (ok. 1,186 osób na jedną) otrzymają losowy przydział małych lub dużych dawek witamin i minerałów. Chelatacja EDTA bądź roztwór placebo podawane będą dożylnie w 40 zabiegach przez 28 miesięcy. Pierwsze 30 z nich będzie podawane regularnie, co tydzień, następne 10, co dwa miesiące. Po poddaniu się wszystkim zabiegom uczestnicy będą konsultować się z naukowcami prowadzącymi badania, co 3 miesiące, aż do ich zakończenia. Protokół badań wzorowany był na tym, który stworzyli naukowcy z ACAM podczas własnych badań nad chelatacją. Jest on stosowany przez lekarzy stosujących, chelatację EDTA na całym świecie. Ma to na celu zapewnienie, że najszerzej używana metoda podawania EDTA została rygorystycznie sprawdzona.

10. O czym będą decydować badania?

Ogólnie rzecz biorąc, naukowcy sprawdzą czy chelatacja EDTA i/lub wysokie dawki witamin/minerałów są bezpieczne w leczeniu osób z chorobą wieńcową. Konkretnie ustalą oni, czy chelatacja EDTA i/bądź wysokie dawki witamin mogą wydłużyć czas przed kolejnym atakiem serca i innymi dolegliwościami, czy są bezpieczne, czy polepszają stan zdrowia i czy poniesione przez pacjentów koszty są adekwatne do efektów końcowych.

11. Kto jest głównym zwierzchnikiem całej akcji?

Zwierzchnikiem badań jest Gervasio A. Lamas, doktor medycyny, dyrektor badań naczyniowo-sercowych w Mount Sinai Medical Center - Instytucie Serca w Miami Beach na Florydzie. Dr Lamas jest znanym kardiologiem i profesorem medycyny na Uniwersytecie Szkoły Medycznej w Miami. Ma ogromne doświadczenie w projektach, sposobach przeprowadzania, oraz w analizowaniu wyników rozległych badań nad leczeniem chorób serca, w tym choroby wieńcowej.

12. Jacy uczestnicy będą rekrutowani?

Uczestnicy muszą mieć 50 lub więcej lat, być po przebytym zawale, ale nie wcześniej niż 6 tygodni przed rekrutacją, oraz nie przechodzić terapii chelatacji w okresie minionych 5 lat. Inne kryteria uwzględniają m.in.:

• Historia reakcji alergicznych na EDTA, bądź jakikolwiek inny składnik terapii.
• Przeprowadzane zabiegi udrażniania tętnic, bądź tętnicy szyjnej w okresie minionych 6 miesięcy, bądź aktualnie prowadzona terapia.
• Historia palenia papierosów przez ostatnie 3 miesiące.
• Historia chorób wątroby
• Diagnoza innych schorzeń mogących skrócić życie pacjenta np. rak
• Predyspozycje związane z macierzyństwem

Celem jest rekrutacja pacjentów zarówno płci męskiej, jak i żeńskiej, będących typowymi przykładami chorych na CAD. Naukowcy będą rekrutować obywateli z różnych grup etnicznych i rasowych występujących na terenie USA.

13. Gdzie będą odbywać się badania?

Badania prowadzone będą w ponad 100 ośrodkach na terenie całego kraju. Ośrodki te będą zróżnicowanymi centrami medycznymi, takimi jak szpitale uniwersyteckie, centra kardiologiczne, czy centra chelatacji. Ośrodki zostaną wybrane przez zespoły prowadzące, po zweryfikowaniu ich kwalifikacji do przeprowadzenia w nich badań oraz po uzyskaniu zgody od władz (także etycznej) tych instytucji.

14. Jak długo potrwają badania?

Przez następne kilka miesięcy zostaną wybrane dodatkowe ośrodki badań. Naukowcy zapisali pierwszych uczestników na wrzesień 2003. Badania potrwają ok. 5 lat.

15.Jak mogę dowiedzieć się więcej na temat badań?

Informacje na temat badań, ośrodkach oraz zapisach dostępne będą pod numerem Biura Informacyjnego NCCAM 1-888-644-6226, na stronie internetowej NCCAM oraz na ClinicalTrials.gov oraz stronach NIH poświęconych badaniom klinicznym.
09/10/2003

¹) EDTA - EthyleneDiamineTetraacetic Acid - kwas etylenodwuaminoczterooctowy - poularna nazwa - kwas wersenowy (przyp. tł.)

Zajrzyj na poniższe strony poświęcone badaniom leczenia metodą chelatacji niektórych chorób.

• http://nccam.nih.gov/health/chelation/
• http://nccam.nih.gov/news/2002/chelation/pressrelease.htm
• http://clinicaltrials.gov/ct2/results?term=chelation
• http://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT00044213?term=chelation&rank=2
• http://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT00376194?term=chelation&rank=11
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21344071
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15105276
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12556217
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16540421
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12050019
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15978614
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20302830
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15579100
• http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20393584